De boerderij uit 1908 heeft een bijzondere geschiedenis. “Het was een gemengd bedrijf met koeien, varkens en gewassen. Waar nu de trampoline staat, stond een paard rondjes te draaien om de melk te karnen,” vertelt Albert Mark. Twee maanden geleden zijn de twee gezinnen hier komen wonen. Maaike en Albert Mark wonen in het achterste deel, wat vroeger de stal was. Wiljanne en Theo wonen in het voorste gedeelte, waar vroeger de kaasmakerij zat. “Laatst kwam er iemand langs die hier in 1945 is geboren en ons precies kon vertellen hoe de boerderij er toen uitzag,” aldus Albert Mark. “Er wonen ook nog mensen in de buurt die vroeger kaas kochten bij de boerderij.”

Toen de twee gezinnen het pand eind vorig jaar kochten, was het al lang geen boerderij meer. Het stond jarenlang leeg en lag tijden verscholen achter een steeds dichtere haag van bramen en andere struiken. Ook het bruggetje over de sloot en de oprijlaan waren in die tijd nauwelijks begaanbaar. Het pand werd door de jaren meerdere malen gekraakt, waarna het twee jaar geleden per opbod verkocht werd aan de vorige eigenaar.

De verbouwing van de boerderij

De struiken en bomen rondom de boerderij werden gerooid en binnen werd een begin gemaakt met de renovatie. Albert Mark: “Maar de vorige eigenaar vertrok met de noorderzon, dus toen wij het kochten had niemand echt een idee hoe het pand ervoor stond. Ook de makelaar niet."

“Daardoor kwamen we wel voor wat verrassingen te staan,” vult Maaike aan. Samen met Theo coördineerde zij de verbouwing van de boerderij. “Zo heeft de vorige eigenaar vloerverwarming aangelegd zonder te isoleren. De muren en plafonds waren afgetimmerd met gipsplaten, maar soms zat daar een ruimte achter van 30 cm en soms was dat maar 10 cm. Dat maakt isoleren met biobased materialen bijvoorbeeld lastig.”

De verbouwing is nog in volle gang, maar er is ook al heel veel gebeurd. “De trampoline was het eerste wat op z’n plek stond na de aankoop van de boerderij,” vertelt Maaike, “De kinderen mochten allemaal op de graafmachine zitten om het gat te helpen graven.” Nu draaien ze er vrolijk achterwaartse salto’s. “Deze week nog hebben we het pad rondom het huis aangelegd,” vertelt Wiljanne. Met klinkers die eruitzien alsof ze oorspronkelijk bij de boerderij horen. “Het leek ons wel handig om dat klaar te hebben nu de herfst voor de deur staat.”

Co-wonen met twee gezinnen

De twee gezinnen kennen elkaar van de kerk waar Theo dominee is. “We waren al een paar keer met elkaar op vakantie geweest,” vertelt Wiljanne. “Dat was heel gezellig en de kinderen konden het goed met elkaar vinden. Toevallig ontstond bij ons tegelijkertijd de behoefte om met anderen samen te wonen.”

Wiljanne, Theo, Maaike en Albert Mark sloten met z’n vieren één hypotheek af voor de boerderij. De woning is hiervoor niet gesplitst. Wel hebben ze beiden een eigen voordeur en een onafhankelijk woongedeelte, al kunnen ze binnendoor, via het gastenverblijf, ook naar elkaar toe.

Gastenverblijf als tijdelijke opvangplek

Wiljanne en Theo woonden al eens in een woongroep in Nieuwegein waar hun oudste twee kinderen geboren zijn. “Daarna zijn we naar een eigen woning verhuisd en woonden we naast vrienden van ons. Toen zij naar Frankrijk emigreerden, vonden wij het tijd om serieus te gaan kijken naar opties om weer met anderen samen te wonen. Liefst op een plek waar we ook een gastenverblijf konden creëren voor mensen die even zonder huis zitten en tijdelijke opvang nodig hebben. Daar hebben we al ervaring mee, want in onze woongroep vingen we ook mensen op die tijdelijk onderdak nodig hadden.”

Het inrichten van een gastenverblijf was ook voor Maaike en Albert Mark een belangrijke reden om te verhuizen en te gaan co-wonen. “We woonden prachtig in Lexmond, met uitzicht op groen, maar we hadden al ons geld in stenen zitten en wilden graag wat meer betekenen voor de buurt en voor anderen. Dat kan heel goed met een gastenverblijf waar mensen die onderdak nodig hebben, tijdelijk kunnen verblijven. Met twee gezinnen kan je dat heel goed runnen.”

De boerderij leent zich er ook goed voor, zowel qua oppervlakte als qua ligging. ““We hebben in onze zoektocht heel veel panden gezien,” vertelt Albert Mark. maar we werden eigenlijk overal overboden. Omdat deze boerderij al zo lang verwaarloosd en verlaten was, konden we dit voor een betaalbare prijs kopen.” Het pand is qua woonoppervlak ruim genoeg voor twee gezinnen en een gastenverblijf en het ligt midden in een woonwijk.

Vanuit het middenstuk van het huis klinkt vrolijk gezang. “Mijn broer,” lacht Wiljanne. Hij is timmerman en bouwt nu aan het gastenverblijf dat tussen het huis van Wiljanne en Theo aan de voorkant en dat van Albert Mark en Maaike aan de achterkant in komt. “Daarin komen drie slaapkamers en een woonkeuken waar we mensen kunnen opvangen,” legt ze uit. “Het is fijn dat we op deze plek ook iets voor onze medemens kunnen betekenen en dat samen met anderen kunnen doen.”

Buurtborrel

Buiten, aan de zijkant van het huis, staan twee campers geparkeerd en is een vuurplaats aangelegd. “Die lag eerst wat meer richting de straat, maar toen kregen mensen last van de rook, dus hebben we ‘m verplaatst,” vertelt Maaike. Om hun buren te leren kennen, hebben ze onlangs een borrel georganiseerd. “Voor hen is het ook wennen: hier heeft jarenlang niemand gewoond en nu lopen er ineens acht kinderen rond,” lacht ze.

Ook voor de twee gezinnen zelf is het even wennen, al loopt alles tot nu toe heel soepel. “Wij woonden al in de stad, dus voor ons was de overstap minder groot,” vertelt Wiljanne. “Maar Maaike en Albert Mark woonden in een dorp waar ze uitkeken op veel groen.”

Tot nu toe zijn ze nog te druk met de verbouwing om uitgebreid samen te eten of activiteiten te organiseren naast de verbouwing. “We hadden laatst onze eerste volwassenen borrel,” lacht Wiljanne. “Met z’n vijven, inclusief mijn broer, die nu even in een van de slaapkamers van het gastenverblijf logeert zolang hij aan het bouwen is. Dat was heel gezellig.”